Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Να με χαίρεστε καλέ!!!!


Η ιστορία του Αγ.Γεωργίου  ΕΔΩ για όποιον θέλει να τη μάθει ακριβώς.
Φίλοι μου Χρόνια Πολλά σε όποιον και όποια γιορτάζει σήμερα και νομίζω ότι ήμαστε πολλοί!!!!
Εγώ θα πάρω τον..ανδρούλη μου και θα πάω στο κτήμα με το κινητό μου και τα γλυκά μου για τους γείτονες και ελπίζω ο καιρός να μου κάνει δώρο μία όμορφη μέρα!
Ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος Δημήτριος μαζί!!! Τυχαίο; ακόμη κι εδώ μαζί μας έχουν βρε παιδιά!



Φίλες μου συνήθως η γιορτή μου πέφτει μέσα στη Μ.Εβδομάδα και φέτος ούτε καν τη σκέφτηκα αν το πιστεύετε ,όμως από ...χθες το βράδυ χτυπάει το τηλέφωνο μου για ευχές και ...το θυμήθηκα!
-Σου πήρα δωράκι ( μου λέει ο Δημήτρης ) και σου το έχω στο αυτοκίνητο!!!
-Δωράκι για την επέτειο; 
-Για τη γιορτή σου!!!!!!
Σε λίγο λοιπόν που θα κατέβω για να φύγω ..θα το δω αν και του έκανα κήρυγμα χθες περί ..οικονομίας και ...ξέρετε εσείς..: δεν ήταν ανάγκη, δεν τα κοιτάζουμε πλέον αυτά, μου φθάνει η αγάπη σου...και μεταξύ μας πάλι..εμείς οι γυναίκες ( αχ! τι ήμαστε οι αφιλότιμες) ε! το θέλουμε το κάτι τις μας έστω και...σοκολατάκι!!
Στο κτήμα μας στη Γερακαρού η εκκλησία είναι του Αγίου Γεωργίου και θα γιορτάζει οπότε θα ανάψω κερί στη Χάρη Του εκεί.
Φεύγω λοιπόν και θα τα πούμε το βραδάκι που θα γυρίσω αν και σκέπτομαι ότι ένα δωράκι έχω καιρό να σας δώσω!! 
Λοιπόν κάτι δικό μου σε μία από εσάς που θα αφήσει το σχόλιο της μέχρι τις 8 .30 που θα γυρίσω σπίτι ( στις 9 βάζω ινσουλίνη στη Κλώντη).
Χρόνια Πολλά και πάλι σε όλους εσάς που γιορτάζετε σήμερα και ο Άγιος Γεώργιος να είναι δίπλα σας.
Αχτιδένια φιλάκια!

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Ζωγραφίζοντας...


Καλημέρα και...43 και μία!!!! Μη νομίζετε ότι ξεσαλώσαμε..έκανε ο καθένας μας ότι τον ευχαριστεί , ο καλός μου στο κτήμα κι εγώ στη ζωγραφική μου γεμάτη όρεξη να τελειώσω το πίνακα που μου ζήτησε ο εγγονός μου Πασχάλης σαν δωράκι για τη γιορτή του!
-Γιαγιά εγώ δεν έχω κάποιο πίνακα δικό σου στο δωμάτιο μου.Θέλω ένα μοντέρνο με ζωηρά χρώματα σαν κι εμένα  χρώματα και να έχει κιθάρες και όργανα. ( σπουδάζει σε μουσικό σχολείο).
Χαλάει η γιαγιά χατήρι; ποτέ..



Και για να δείτε το χαμό πάλι του εργαστηρίου μου.....δεν ξέρω πως το κάνω κάθε φορά χάλια!!



Συγχρόνως ήρθαν και τα εγγόνια μου τα δύο μικρά, ο Δημητράκης και ο Κωνσταντίνος με τη μαμά τους. Μόλις είχα κάνει τυρόπιτα και ...εξαφανίστηκε ως θαύματος, μαζί και η κατσαρόλα με το φρικασέ έγινε πεσκέσι μαζί τους. Ο Δημητράκης δεν ήθελε να φύγει..οι απειλές της μαμάς κόρης μου έπεσαν στο κενό και έτσι μείναμε μαζί μέχρι που ήρθε ο παππούς Δημήτρης .
-Περίμενε τώρα κάνω δεύτερο φαγητό!!!
Το βράδυ με κρασάκι στα ποτήρια και...πατατάκια κάναμε ανασκόπηση των 43 αυτών χρόνων φίλοι μου, και τι δεν θυμάται κανείς , ακόμη και τις δυσκολίες τώρα τις σκέπτεσαι και γελάς. Χαρήκαμε ότι μπορείτε να φανταστείτε,ζήσαμε όπως ακριβώς θέλαμε. Βλέπετε έχουμε κοινά γούστα, γυρίσαμε ένα σωρό μέρη, πάντα μαζί με τα παιδιά μας, ζήσαμε για το σήμερα και αφήσαμε το αύριο στο Θεό..δεν μας απογοήτευσε ποτέ.
Ευχαριστώ για τις ευχές σας, για τις φίλες που μου τηλεφώνησαν και όσες μου έστειλαν μέιλ και σχόλια. Εύχομαι να ήμαστε γεροί και του χρόνου και όπως είπε γελώντας ο άνδρας μου όταν του θύμισα τι θα μου πάρει στα...50 χρόνια:
-Και στα 60 γυναίκα και στα..70...ε! τότε ίσως θα ήμαστε στα..ψηλά θα βλέπουμε τα ..κάτω και θα κουτσουμπολεύουμε .Αλήθεια..λες να πάμε στο Παράδεισο;
-Ανάλογα με τις αμαρτίες που θα πεις στον Άγιο Πέτρο του είπα!!!!
Φίλοι μου σας εύχομαι ένα όμορφο ΣΚ όπως το επιθυμείτε και σας ζεσταίνει τη ψυχή.
Αχτιδένια φιλάκια.

Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Για σένα που αγαπώ!


Σήμερα 21 Απρίλη..ακούγαμε παλιά να την λένε "μαύρη επέτειος" και γελούσαμε γιατί για εμάς έχει  τη λέξη"ευτυχία".


Σ'ευχαριστώ καλέ μου για τα 43 χρόνια που μου χάρισες , για την αγάπη, τον έρωτα, την ασφάλεια και την οικογένεια που μου πρόσφερες.
 Ότι και να πω γι' αυτό που νοιώσαμε , ζήσαμε και μας ένωσε είναι λίγο. 
Βλέπεις τώρα πια είμαι σε ηλικία που αρκεί να σε κοιτώ  πλάι μου, να περιμένω να γυρίσεις από τι δουλειές σου με αγωνία μη πάθεις κάτι και δεν είμαι δίπλα σου, να λέμε τα πάντα καθισμένοι στη γωνιά μας ,να προσεύχομαι να φύγουμε μαζί ..μαζί ..χέρι χέρι..όπως ακριβώς ζήσαμε μέχρι τώρα. 
Περιμένω πάντως να ήμαστε μαζί πολύ ακόμη ώστε να πάρω το δωράκι για τα..50 χρόνια που μου έταξες!!!( αν νομίζεις ότι το ξέχασα πλανάσαι οικτρά!)



                                                      Αχτιδένια φιλάκια!

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Επιστρέφοντας στα συνήθη!


Γυρίζουμε σελίδα φίλοι μου, ακόμα μία που γράφει Πάσχα !
Κάθε φορά που τελειώνουν κάποιες μεγάλες γιορτές αισθάνομαι ότι αποχαιρετώ ένα κομμάτι της ζωής μου, το βάζω στο μπαουλάκι των αναμνήσεων για να το συγκρίνω αργότερα και να μετρώ τις διαφορές.
Η κόρη μου και ο γαμπρός μου γυρίζουν στην Αθήνα, η Ιωάννα με τα..τέσσερα θηριάκια επιστρέφει στη ρουτίνα, ο άνδρας μου στην ανακαίνιση του τροχόσπιτου κι εγώ ...στα πινέλα και τις μπογιές μου!
Χθες βρεθήκαμε στα συμπεθέρια μας στο Λαχανά μα ο καιρός δεν ήταν καλός, βροχή, κρύο πολύ, (ξαναφόρεσα μπουφάν) και κασκόλ οπότε μη τα συζητάτε για φωτογραφίες  ώστε να σας βγάλω στιγμές από εκεί. 
Περάσαμε όμως υπέροχα, άνθρωποι καλοί , Πόντιες φιλόξενες οι γιαγιάδες που μιλούσαν αυτή την ιδιαίτερη γλωσσα που έχουν. Λατρεύουν την Ιωάννα μου κι αυτό μου ξεχείλιζε από την άνεση της κοντά τους. 
 Πάλι ψησίματα από τον γαμπρό μου τον αγαπημένο μου Αλέξη, μεζέδες, τσιπουράκια μα εγώ προτίμησα την υπέροχη τυρόπιτα της γιαγιάς του γαμπρού μου που την έφτιαξε στην μεγάλη μασίνα που έκαιγε στη κουζίνα τους και την  καταζήλεψα.
Πριν ξεκινήσω το πρωί στο σπίτι  ξύπνησα από τις 7 και έφτιαξα ένα ταψί με τα γαλακτομπουρεκάκια  ( είμαι ειδική σε αυτά!!!!) που "έκλεισαν" το μεσημεριανό αυτό τσιμπούσι το τελευταίο των γιορτών.

Από το τραπέζι της Κυριακής στο κήπο της Ιωάννα μας , μαζί με την κουμπάρα της που έφερε και τα δίδυμα μωράκια της..συν τα τέσσερα τα δικά της...χαμός!


Και του χρόνου θα πω και εύχομαι το επόμενο Πάσχα να είναι καλύτερο για όλο το κόσμο φίλοι μου!
Λοιπόν...ο κόσμος γυρίζει, οι δρόμοι γεμάτοι καθώς και το πάρκιν μπροστά στο σπίτι μας. Κάναμε αγώνα να βρούμε παρκάρισμα.
Σήμερα αποχαιρετώ σε λίγο το ξανθό κοριτσάκι μου ( από το σόι του άνδρα μου το χρώμα) και μπαίνω στο εργαστήρι μου να ξεκινήσω νέο πίνακα γιατί φεύγοντας μου άδειασε τους τοίχους από όσους είχα κάνει τελευταία!
Τώρα θα σας δείξω και το μαξιλάρι που κέντησα με σχέδιο που έβγαλα μόνη μου από φωτογραφία χωρίς χρήση υπολογιστών και φωτοτυπιών, ήταν πράγματι δύσκολο φίλες μου.





Περίμενα να το παραλάβει πρώτα η φίλη μου Κλαύδια που της το δώρισα και μετά  σας το δείξω.
 Όπως σας είπα παλιά αποφάσισα να κάνω σε όσες περισσότερες μπορέσω ένα δωράκι καρδιάς..και το κέντημα είναι ένα τέτοιο. Δεν ξέρω πόσα χρόνο..χρόνια..θα είμαι εδώ στα μπλοκ..λοιπόν θέλω να με θυμάστε με κάτι που θα έχετε κοντά σας και θα το βλέπετε.
Επιστρέφοντας στα..γήινα....
Φίλοι μου ξαναγυρίζω από αύριο σε λαδερά και όσπρια και μη ξαναδώ αρνιά και κυρίως γλυκά ( που θα πάει..θα τελειώσει ο μπακλαβάς της κόρης μου και το τσουρέκι της Ολίνας!). 
Το αστείο είναι ότι εγώ τρώω ελάχιστο κρέας όμως έστω και το αμαρτωλό ..τσίμπημα πετσούλας...αρκεί !
Αχτιδένια φιλάκια !

Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Χριστός Ανέστη φίλοι μου!


Ανέστη φίλοι μου και φέτος άναψε το Θείο Φως και εύχομαι να ανάβει όσο ζούμε και όσο θα ζουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας.
Σας εύχομαι Ανάσταση ψυχής και όλος ο κόσμος να είναι καλά, τα παιδιά να είναι ευτυχισμένα και η Ειρήνη να βασιλεύει στη Γη μας.
Με τις κόρες μου φίλες μας περάσαμε το βράδυ και αύριο στης Ιωάννας μας με το αρνάκι που ψήνει τώρα ο Δημήτρης και τα όσα ετοιμάζει εκείνη. 
Τη Δευτέρα έχω εκδρομούλα στο Λαχανά καλεσμένη από το συμπέθερο μας σε...Ποντιακό γλέντι, ε! κάποια φωτογραφία θα σας την δείξω αν τραβήξω βέβαια!
Ευχαριστώ για τις τόσες ευχές σας σε μηνύματα και τηλεφωνήματα , η αγάπη σας με σκεπάζει σαν ζεστή αγκαλιά και σας την ανταποδίδω.
Χριστός Ανέστη φίλοι μου και του χρόνου γεροί να μιλάμε πάλι για..λαμπάδες, τσουρέκια και αυγά!!!!
Αχτιδένια φιλάκια!

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

Λίγο πριν την Ανάσταση...


Λίγο πριν την Ανάσταση φίλοι μου και ο καθένας μας μέσα στο σπιτικό του κάνει τα υλικά δέοντα. Το ίδιο και στη ψυχή του..νομίζω ότι όλοι μας κάνουμε ασυναίσθητα ένα "ξεκαθάρισμα" μπροστά στο μεγαλείο της θυσίας; 
Δηλώνω ασυνεπής και αμαρτωλή γιατί δεν πηγαίνω κάθε Κυριακή στην εκκλησία, γιατί πέφτω πολλές φορές  σε λάθη ανθρώπινης ελαφρότητας, γιατί κάνω παρασπονδίες στη νηστεία, γιατί με τη σκέψη πολλές φορές γίνομαι εγωίστρια , επικρίτρια βάζοντας σε πρώτη θέση της οικογένειας τα "καλά και συμφέροντα".
Όποτε κοιτάζω τέτοια μέρα τον Εσταυρωμένο σκέπτομαι όλα αυτά και σκύβω το κεφάλι ζητώντας συγχώρεση  ταπεινά και πιστέψτε με αληθινά... μετά..μετά..μέσα μου παραδέχομαι με συντριβή ότι πολλά από τα λάθη αυτά ...θα τα ξανακάνω δυστυχώς και τότε αποχωρώ παίρνοντας το Σταυρό αυτό μαζί μου σαν τιμωρία.
Κάποτε διάβασα ..δεν θυμάμαι που..ότι ο Χριστιανισμός και ο Κομμουνισμός είναι δύο θεωρίες τέλειες μα..ανεφάρμοστες!
 Βρέστε μου κάποιον που θα γυρίσει το μάγουλο στο θύτη του  , που θα συγχωρέσει το ασυγχώρητο , που θα αφήσει πίσω του τα πάντα για να κάνει την υπέρτατη θυσία .
Βρέστε μου κάποιον που θα δώσει και το τελευταίο του ρούχο, που θα μοιραστεί τη περιουσία του στους μη έχοντας,που θα δώσει τα ίσα σε όλους δίπλα του, που θα απαρνηθεί εξουσία και σιγουριά χρήματος ακολουθώντας το πνεύμα της αυταπάρνησης. 
Ανακαλύπτω τελικά ότι χρόνο με χρόνο απομακρυνόμαστε όλοι μας από το νόημα των γιορτών ... κι εγώ μαζί.  
Χάνουμε την σιγουριά που μας έδινε η ελπίδα της Πίστης και αναλωνόμαστε σε ..κούρσα τσουρεκιών, αυγών, στολισμό λαμπάδων, ψώνια, δώρα..κι εγώ μαζί..
Κοιτάμε τους αμέτρητους ανθρώπους πια που σε σταματούν με ένα ταμπελάκι "πεινώ" και..προσπερνούμε πολλούς απλά γιατί μέσα μας λέμε με αμφισβήτηση : "ψέμματα λέει.."και...προσπερνούμε..ίσως όχι όλους μα..προσπερνούμε...κι εγώ μαζί..
Με αυτά αισθάνομαι ενοχές , νοιώθω βάρος στη ψυχή μου ..γιατί προσπερνώ ότι δεν με συμφέρουν και στέκομαι σε όσα με... συμφέρουν..άρα;..έχω το δικαίωμα να δηλώνω Χριστιανή;
Πήγα στον Επιτάφιο..με αληθινά αισθήματα μέσα μου, προσευχήθηκα, παρακάλεσα με ..απαίτηση τα όσα ήθελα, ζήτησα συγνώμη για τα λάθη ( ξέροντας μέσα μου ότι πολλά θα τα ξανάκανα) , τι στρουνθοκαμηλισμός αυτός! . 
Μετά γύρισα σπίτι ....να προετοιμαστώ για την αυριανή μέρα.... Ξέρετε εσείς..μαγειρίτσα, τζιγεροσαρμάδες, σουτζουκάκια, γλυκό, σαλάτες.. 
Είναι αυτό το νόημα των γιορτών; ίσως..ίσως απλά γέρασα και βλέπω πια την ..άλλη πλευρά των πραγμάτων, καλό ή κακό..είμαι απλά συνήθης άνθρωπος που με βολεύει η φράση του Χριστού :" ο αναμάρτητος πρώτος τη πέτρα να ρίξει.." 
Φίλοι μου θα ευχηθώ να μπορέσει ο κάθε άνθρωπος να έχει Ανάσταση ψυχής και ελπίδα να γίνει το..άπιαστο..το καλύτερο που ονειρεύεται ξέροντας εκ των προτέρων ότι αυτό είναι πέρα από τις ανθρώπινες μας δυνατότητες..κι εγώ μαζί!
Αχτιδένια φιλάκια!