Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Οι πρώτες λαμπάδες!

Όπως είπα χθες σήμερα από το πρωί μετά τα πρωινά μου καθημερινά πράγματα άρχισα να φτιάχνω τις πρώτες μου λαμπάδες πρώτα τις ροζ και μετά θα φτιάξω για αγοράκια!!!


Τις κοτούλες από πηλό που έκοψα και έψησα μαζί με τα άλλα πουλάκια , λίγα λουλουδάκια πασχαλίτσες και όμορφες φωλιές που ενώ πήρα υλικά να τις φτιάξω τελικά βρήκα έτοιμες και γλύτωσα το κόπο!


Μετά είπα να κάνω και λίγα αυγουλάκια για δείγμα..σαν αρχή !
Και μετά φίλοι μου ήρθε το...τσουνάμι!!!Τα εγγόνια μου και άρχισε ο αγώνας στη κουζίνα αφού έλειπε ο άνδρας μου!
-Γιαγιά αυγόφετες, γιαγιά τι μαγείρεψες; Τα τρώμε και τα φασολάκια!!!
Μερέντα έχεις;
-Γιαγιά το λάπτοπ να παίξουμε ο Δημήτρης κι εγώ..
Βάζω το λάπτοπ λοιπόν φίλοι μου και..γίνεται βραχυκύκλωμα στη μπρίζα και ο φούρνος ξαφνικά σταμάτησε..χαμός,όλο το σπίτι καλά εκτός από το φούρνο και τον απορροφητήρα.
Ανέβηκε η πίεση μου ..άρχισα να τρέμω..άντε χάπια..άντε πάλι νέος μπελάς.
Ας ελπίζω να λυθεί το πρόβλημα και να μην έκαψα το φούρνο.
Τώρα ελπίζω μόνο στον ηλεκτρολόγος να μας λύσει το πρόβλημα...ελπίζω.
Όπως καταλαβαίνετε η μέρα μου άρχισε καλά και τέλειωσε με μένα κυριολεκτικά πτώμα.
Αχτιδένια φιλάκια .

Αρχίζοντας να κατασκευάζω!


Καλημέρα φίλοι μου και όπως βλέπετε ξεκίνησα από χθες με μερικά καπάκια - κρεμάστρα που είχα παραγγελία ένα με ειδικό θέμα τη..σβούρα για τα δίδυμα αγοράκια και ένα ακόμη για κάποιο ..Ιωάννη που θέλει το όνομα του κανονικά όπως βαπτίστηκε και συμφωνώ.
Μη νομίζετε ότι σταμάτησα να τα φτιάχνω..απλά δεν σας τα δείχνω γιατί θα με βαρεθείτε.
Σήμερα μετά το καφεδάκι μου θα μαγειρέψω τα φασολάκια μου και έπειτα θα αρχίσω τις λαμπάδες μου που η αλήθεια είναι ότι αδημονώ να τις φτιάξω γιατί το νοιώθω σαν ένα όμορφο παιχνίδι που μου δίνει μία υπέροχη ημέρα.
Μετά θα αρχίσω τα στολίδια για το Χαμόγελο και τα ..σχέδια μου για τα αυγά που τελικά δεν θα αποφύγω αφού μου άρχισαν τις παραγγελίες. 
Είναι συγκινητικό που ακόμη οι παλιοί μου πελάτες από το μαγαζί μου, με θυμούνται και μου ζητούν διάφορα. όταν κατεβαίνω κάτω στην είσοδο περιμένοντας τον άνδρα μου να ξεπαρκάρει ένα σωρό άνθρωποι με χαιρετούν και με ρωτούν γιατί δεν με βλέπουν!! 
Όλοι αυτοί , οι περισσότεροι δηλαδή, ήταν πελάτες της γειτονιάς μου ξέρετε και..παιδιά τους , είναι κάτι που με συγκινεί πιστέψτε με.
Οπότε τώρα περιμένετε ..λαμπάδες και Πασχαλινά στολίδια που θα φτιάξω τη Πέμπτη μαζί με τη μαθήτρια μου αφού μου το ζήτησε με τόσα παρακάλια κι εγώ δεν χαλώ χατήρι!
Σας στέλνω Αχτιδένιο φιλάκι και..πεινάωωωωωωωωω! ( όμως καλά και με πείσμα κρατώ!)

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Αρχίζω δίαιτα..σας το ορκίζομαι!!!!


Καλημέρα φίλοι μου, καλή εβδομάδα να έχουμε κι εγώ ξύπνησα με ελαφρό συναχάκι και με την απόφαση να αρχίσω πια δίαιτα γιατί..γιατί..με βλέπω να εμφανίζομαι το Πάσχα και να με περνούν για γιγαντιαία Πασχαλίτσα .
Πίνω το καφεδάκι μου και έρχεται ο άνδρας μου από το φούρνο με κουλούρι  που μου αρέσει και πρωινά τυροπιτάκια! 
Αρπάζω το σταυρό και το βάζω μπροστά του με τη γνωστή φράση των ταινιών θρίλερ! 
"-Ύπαγε οπίσω μου σατανά..."
-Φάτο κοριτσάκι μου, ένα απλό κουλουράκι είναι και λίγο κασεράκι (700 θερμίδες), πήρα και τυροπιτάκια!
-Τι σου είπα χθες βράδυ ; Δεν θα τρώω ψωμοειδή, γλυκά, πατάτες, ρύζι, μακαρόνια και τα σχετικά!
Φρίκη στο πρόσωπο του!!
-Εγώ για ποιον θα μαγειρεύω τώρα;
-Τι θα έλεγες για βραστό κοτόπουλο με σαλάτες χόρτα, μπρόκολα, κουνουπίδι!!
Φρίκη ξανά, είναι όλα όσα δεν αγαπάει ( μαζί με τις φακές).
Το πήρα απόφαση φίλοι μου γιατί ..γιατί ..έτσι πρέπει πια ..και το έχω παραξηλώσει με τα γλυκά της κόρης μου που θα φροντίσω να μην πάω τουλάχιστον για τη πρώτη εβδομάδα! 
Σήμερα λοιπόν αν ακούσετε μία βοή θα είναι το...στομάχι μου που θα στερηθεί πολλά από τα..συνήθη .
 Έχω σκοπό να γεμίσω το...μυαλό μου με ένα σωρό ασχολίες γιατί..θέμα μυαλού είναι φίλοι μου η στέρηση και λέω να πάω να φάω το χαρτζιλίκι μου σε λαμπάδες για στόλισμα και βέβαια θα την πληρώσει ο καλός μου Δημήτρης που θα πάρω σβάρνα ένα ...κατάλογο από μαγαζιά με υλικά που έχω κατά νου!
Το Πάσχα περιμένω το κοριτσάκι μου την Ειρήνη με τον άνδρα της από την Αθήνα για 10 ολόκληρες μέρες και..έχω χαρά και ιδέες για δωράκια για τις λαμπάδες των παιδιών μου, για τους γείτονες μου και για κάποια παιδάκια που φέτος ότι ίσως πιστεύουν ότι δεν θα πάρουν δώρο.Αγαπώ όλο το κόσμο!!
Λυπάμαι που φέτος πάλι δεν θα ασχοληθώ με αποστολές σε μπαζάρ, "βάρυνα" φίλοι μου, δεν είμαι η ίδια πια, κάθε μετακίνηση με κουράζει και επίσης η..ουρά στο ταχυδρομείο με σκοτώνει. Έτσι θα κάνω όσα μπορώ για το Χαμόγελο που μπορώ να τα δώσω στη φίλη μου Μαιρούλα να τα πάει.
Αν κάποιος είναι Θεσσαλονίκη και δεν έχει λαμπάδα..να μου το πει, να έρθει για..καφέ και να του την χαρίσω! 
Βαπτησίμια έχω μπόλικα πάντως όπως ξέρετε ..μεγαλούτσικα βέβαια..μα τα έχω , ολόκληρη γειτονιά στο κτήμα!
Φίλοι μου καλή σας μέρα και ευχηθείτε μου να αντέξω στο..πειρασμό για όσα μαγειρεύει ο άνδρας μου που λέει τώρα ότι θα κάνει και αυτός δίαιτα μαζί μου!!!
 Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!
Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!Χα!!!!
Καλή εβδομάδα λοιπόν και θα σας αναφέρω τις..αντοχές μου ( δεν θέλω στοιχήματα..)!
Αχτιδένια φιλάκια.















Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

Μέρα σημαντική ξημερώνει.


Με τις μαθήτριες μου αυτές τις μέρες έχω πάει εγώ πίσω στις δικές μου ασχολίες όμως χαλάλι όταν το αποτέλεσμα σε κάνει να λες ότι έκανα το πιο όμορφο έργο στις μέρες αυτές του τέλους της δικής μου καριέρας.


Η μικρή μου μαθήτρια ήρθε σε μένα με απλά έργα καλυπτικής δουλειάς παιδικής δυνατότητας και μέσα σε 3 χρόνια μπορεί να κάνει αυτό που κάνει τώρα. Ένα παιδί σφουγγάρι όπως λέω που κρατάει ότι του δείχνεις. Χαίρεται που μπορεί και κάνει δώρα δικά της έργα στη δασκάλα και στο γιατρό της, στη γιαγιά και τις θείες της. Που ο μπαμπάς της έχει βάλει στο τοίχο του γραφείου του δικά της έργα και καμαρώνει γι' αυτό αν και όπως μου αποκάλυψε κρυφά..πονάει όταν αποχωρίζεται πίνακα της!
Κατάφερα ακόμη να περάσω σε αυτό το παιδί να φτιάχνει πράγματα για προσφορά σε μπαζάρ με μικροκατασκευές που της έμαθα και να μου ζητάει να βοηθήσει όπως μου είπε χθες για την επόμενη εβδομάδα να δουλέψουμε μαζί για μία τέτοια περίπτωση. Καμαρώνω η..αφιλότιμη όπως κάνω για κάθε τι που αγαπώ!


Ας μην αδικήσω την μεγάλη μου που αρχίσαμε τώρα και περιμένω από αυτήν πολλά πολλά πράγματα.


Παραμονή του Ευαγγελισμού σήμερα φίλες μου , έχω να πάω στην Ευαγγελίστρια εδώ στη Θεσσαλονίκη όπως κάθε χρόνο από τότε που η γιαγιά μου με "έταξε" να ανάβω κερί στη Χάρη Της όταν η καημένη με μεγάλωνε κι εγώ καιγόμουν όπως έλεγε στο πυρετό.
 Μετά θα το γιορτάσουμε στο σπίτι της κόρης μας Ιωάννας παραδίδοντας έτσι τον εορτασμό αυτής της μέρας στη νέα γενειάς της οικογένειας .Ο παππούς κόντεψε να αγοράσει όλη τη...προμήθεια μπακαλιάρου του μαγαζιού λες και θα ταΐζαμε λόχο και είμαι ευτυχής που γλύτωσα το τηγάνισμα!


Αυτή η εικόνα θα μου θυμίζει πάντα το Δημοτικό μου σχολείο και το αναγνωστικό μου, τα ποιηματάκια που μαθαίναμε για τη γιορτή όσο για παρέλαση ..λόγω ύψους στο τέλος της γραμμής!!!!
Ας μη ξεχνάμε φίλοι μου ότι τη Πατρίδα την κάνουμε μόνοι μας, εμείς και οι άνθρωποι μας ήμαστε η πατρίδα , η γη που βρίσκεται το σπίτι μας και οφείλουμε αναγνώριση σε αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους για ένα σκοπό που πολλοί πάνε να προδώσουν .
Εμείς πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας την ιστορία μας, εμείς σαν το κρυφό σχολειό του τότε πρέπει ,οφείλουμε σαν γονείς να εμφυτεύσουμε στη νέα γενιά  όλα όσα πάνε να απαλλοτριώσουν οι..σπουδαίοι..οι άρχοντες ..οι "μορφωμένοι" οι στυλευτές της Παγκοσμιοποίησης.
Χωρίς πολλές γνώσεις πολιτικής , σχεδόν καθόλου ενδιαφέρον γι΄αυτήν,βλέπω γύρω μου άσχημες καταστάσεις, βλέπω διαφθορά ζωής  αλλοτρίωση αξιών, εγκλήματα για το Θεό τους το Χρήμα . 
Θα πολεμήσω όσο μπορώ να μη βάλω το παραμικρό από αυτά στην οικογένεια των νέων μελών των εγγονιών μου κάνοντας κι εγώ και οι γονείς τους το καθήκον που μου υπαγορεύει η συνείδηση μου .
Θα ευχηθώ Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν αύριο σε όσους θα θυμηθώ με προσωπικές ευχές και σε όσους θα..ξεχάσω λόγω..άστα να πάνε!!!
Αχτιδένια φιλάκαι αγαπημένοι μου φίλοι.

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Γουλιά γουλιά ο πρωινός καφές μου


Νάμαστε πάλι εδώ, πρωί πρωί..με το καφέ μου δίπλα, αγκαλίτσα με τη πρωινή υγρασία που η πόλη μου την διαθέτει με το...κουτάλι! Σηκώθηκα νωρίς σήμερα ...με ξύπνησε δηλαδή ο άνδρας με τις "αθόρυβες" προετοιμασίες του για να πάει στο κτήμα γιατί θα έρθουν τα υλικά που παρήγγειλε για τις ονειρικές κατασκευές του.
Πάντα πίστευα και πιστεύω στη ελευθερία σε κάθε τομέα φίλοι μου ακόμη περισσότερο στα όνειρα. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος χρειάζεται τα "όνειρα" και τα "σχέδια" στη ζωή του για να είναι ευτυχισμένος. 
Παράδειγμα ο άνδρας μου που αυτή τη στιγμή ονειρεύεται ένα τροχόσπιτο όπως αυτός το ήθελε, ένα κτήμα όπως εκείνος το σχεδιάζει, ένα μέλλον όπως ονειρικά το φαντάζεται. Γιατί λοιπόν εγώ με την άλλη μου ρεαλιστική πραγματικότητα της σκέψης μου να του στερήσω αυτή τη χαρά; Αντίθετα μάλιστα του ενισχύω αυτή την εικόνα γιατί ξέρω ότι αυτό τον κάνει ευτυχισμένο.
 Βέβαια σε μερικά πράγματα ομολογώ τον.."προσγειώνω" πλαγίως όπως θα έλεγε κανείς μα μετά συγκαταβατικά τον αφήνω να σχεδιάζει και να πραγματοποιεί όσα περισσότερα μπορεί.
 Χαμογελώ στο "μεγάλο παιδί" που τώρα ονειρεύεται και...καταφύγιο υπόγειο ...μετά το τροχόσπιτο λέει και μετά ..ε!..κάτι θα βρει άλλο να συμπληρώσει την εικόνα των ονείρων του. 
Πάντως προς το παρόν Πάσχα φέτος στο κτήμα το ..αποκλείω , ψήσιμο αρνιού στο...μπαλκόνι και το Leroy Marlin πανηγυρίζει και τον έχει κηρύξει επίτιμο μέλος των ταμείων του αφού τρώει όλη τη σύνταξη του σε υλικά!!!!
Αυτός ο πρωινός καφές μου που τον πίνω γουλιά γουλιά με..δόσεις δεν έχει τέλος φίλοι μου, πίνεται ανάμεσα σε γραμμές που γράφω, σε δουλειές, πρωινά,ετοιμασίες για τον ..αγρότη μου και φροντίδα στη Κλώντη.  
Τώρα στο σπίτι σιωπή, η πόρτα έκλεισε με ένα: "Πρόσεχε, Πήρες το κινητό;, ο Θεός μαζί σου, Να φας μη ξεχάσεις, Να ταΐσεις τα αδέσποτα, Να πας χόρτα στην Ιωάννα, Πρόσεχε την ομίχλη..."
Και τώρα εγώ με σας, ένα γλυκό κλείσιμο στη κουβεντούλα μας και έχω να πάω να σιάξω το εργαστήρι μου που γίνεται χαμός γιατί σε λίγο έχω μάθημα με τη  νέα μου μαθήτρια.
Ξέρω πως αυτό δεν λέγεται ανάρτηση, η ανάρτηση έχει κάτι σπουδαίο, εγώ το χώρο αυτό τον έχω σαν ένα παράθυρο στην αυλή μας, η παρεούλα μου η "άγνωστη- γνωστή". 
Άπειρες φορές θέλω να..κλείσω το παράθυρο αυτό, μα είναι προς το παρόν το κάλεσμα των "Σειρήνων"που δεν θέλω να πάψω να ακούω και να ακολουθώ. Είστε απλά...οι φίλες μου!
Σας εύχομαι μία όμορφη και δημιουργική μέρα..η δική μου με περιμένει!
Αχτιδένια φιλάκια!

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Με τις παλιές μου συμμαθήτριες!


Μια απογευματινή μάζωξη 22 παλιών συμμαθητριών της Ελληνογαλλικής Σχολής Καλαμαρί!!!!
Πέρασα υπέροχα φίλοι μου με τις παλιές μου συμμαθήτριες  όπως καταλαβαίνετε , έβαλα τελικά τα memo για να περπατώ καλά και άφησα το μπαστουνάκι μου σπίτι , φωτογραφική, κινητό για αμέτρητες φωτογραφίες και βίντεο που ανέβηκαν από τη Τασούλα στη δική μας σελίδα στο fb που ..(χα! χα!) ανακάλυψα τώρα τελευταία στιγμή ότι ήμουν μέλος!



Και τι δεν είπαμε..και τι δεν θυμηθήκαμε..πόσες φωτογραφίες δείξαμε από τα.. εγγόνια μας!!!! Απόφοιτες του 1970 φίλες μου, πέρασαν τόσα χρόνια !
 Ένα υπέροχο περιβάλλον το μαγαζί που συγκεντρωθήκαμε  κοντά στο Λευκό μας Πύργο που δεν άντεξα στην αρχή να μη τον φωτογραφίσω.


Δεν κρατιέμαι  να μη σας πω για το ξάφνιασμα μου με τη κίνηση των ανθρώπων στο κέντρο αυτό της πόλης. Αναρωτήθηκα που ζω εγώ τελικά!!! 
Ξέρετε ..σπάνια κατεβαίνω κάτω στο κέντρο ειδικά βραδινές ώρες όπως καταλαβαίνετε για πολλούς λόγους . Όποτε περνώ από εδώ είμαι μέσα στο αμάξι με τον άνδρα μου, βράδυ δε ..δεν κυκλοφορώ εδώ και χρόνια. 
Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό αυτό ,είναι απίστευτο ,  εγώ που γεννήθηκα στη καρδιά της Θεσσαλονίκης , εγώ που όλα αυτά τα μέρη τα περπατούσα από μικρή, που έπαιζα στο πεζοδρόμιο της Τσιμισκής κουτσό!
Είδα τόσο πολύ κόσμο εντελώς διαφορετικό από ότι θυμόμουν , γινόταν διαδήλωση φεύγοντας εκεί κοντά, η Τσιμισκή κλειστή, έπαθα πανικό από το κόσμο, πρόσεξα ότι τα νέα κορίτσια φορούσαν σορτσάκι κολάν με κάτι καλτσόν  που είχαν ζωγραφιστές στην ύφανση ..ζαρτιέρες!!!!
 Που ζεις Αχτίδα αναρωτήθηκα, κοίτα.. όλες κυκλοφορούσαν με το..κινητό στο αυτί, προχωρούν και μιλάνε χωρίς να βλέπουν γύρω τους,  κάποια μικρή είχε ένα ..χαλκά στο ένα ρουθούνι και η άκρη του ήταν σε άλλο χαλκά στα ..χείλη της!!! Έπαθα σοκ!!!! 
Με πλησίασε ένας νεαρός και μου έδωσε μία πρόσκληση για...διαδήλωση..μου είπε:
-Αν δεν κουνηθείς κυρά μου δεν θα αλλάξεις το κόσμο!!
-Να τον αλλάξω πως;..έτσι; Μπορείς;  θες εσύ να μου δώσεις πίσω το δικό μου κόσμο; δεν θέλω το κόσμο που βλέπω;
Ίσως σκέφτηκα με πίκρα αν του έλεγα ότι είμαι η γενιά του..Πολυτεχνείου που..κατάντησε το κόσμο του έτσι..ίσως να μου έδινε και μούντζα στο τέλος.
Έφυγα πρώτη γιατί σαν την..Σταχτοπούτα έπρεπε να γυρίσω πίσω να βάλω την ινσουλίνη στη Κλώντη.  Τις αγκάλιασα όλες μία μία..με τα χέρια μου και τη σκέψη μου. Απόφοιτες από ένα σχολείο που τα χρόνια εκείνα "έφτιαχνε" αυριανές συζύγους, μητέρες. Που μας μάθαιναν να κεντάμε, να ράβουμε, σαβουαρ βιβρε ..να στρώνουμε το τραπέζι σωστά..τα μαχαιροπίρουνα,  τα ποτήρια..Θέλετε να σας κάνω να γελάσετε μαζί μου; Ξέρω να καθαρίζω μήλο με...μαχαιροπίρουνο!
Μαθαίναμε Λογοτεχνία, ποίηση στα Γαλλικά, έχω φάει τον Μικρό Πρίγκιπα και τους Αθλίους , τον Verlain και τον Baudlaire με το..κουταλάκι φίλοι μου!!!!
Νοίθω τρόμο..μεγάλωσα πράγματι φίλε μου ..σήμερα το ένοιωσα βαρύ, έγινα στα μάτια και τα αυτιά μου η ..Ηχώ της γιαγιάς μου όταν με είδε φοιτήτρια να γυρίζω σπίτι με τις υφαντές λουλουδάτες πουκαμίσες , τα διπλόσολα πέδιλα και το ταγάρι με τα κρόσια..
-Πως ντύθηκες έτσι κοριτσάκι μου; ντροπή! Χίπυς έγινες στην Αθήνα;Ο θεός να μας φυλάξει...
Γύρισα σπίτι με ταξί, μπήκα στην ασφάλεια μου, έκλεισα τη πόρτα στον αληθινό έξω κόσμο και άνοιξα τη δική μου στο ροζ συννεφάκι που νόμιζα εδώ και καιρό ότι είχα χάσει.
-Πως τα πέρασες κορίτσι μου;
-Υπέροχα..υπέροχα..
Τελικά κατάλαβα ότι ζω σ' αυτόν τον ροζ δικό μου κόσμο και το πιο οδυνηρό ίσως είναι ότι αρνούμαι να ανοίξω τον αληθινό , αρνούμαι να τον δω, να τον αποδεχθώ..σαν τη γιαγιά μου τότε.
Αχτιδένια φιλάκια από μία απόφοιτο του 1970!!!!!!